PROFOUND ITETCH. PROCEED WITH CAUTION AND A GRAIN OF SALT.

"ang ganda naman ng kabaong ni celing!"

sa lahat ng magagandang bagay na pwedeng pansinin, hindi ko ma-gets kung bakit may mga taong nakaka-appreciate ng itsura ng ataul. tita ko may sabi nung mga katagang nasa itaas. sinabi niya iyon noong 2002, sa unang gabi ng lamay para sa tatay ko.

oh well, pleased na rin ako dahil ako naman ang pumili ng ataul ni daddy, at ang tita ko, among all things, ay isang taong eksperto sa aesthetics, at interior design.

naalala ko nung bata pa ako, kasama ko ang pinsan kong naglalaro sa ilalim ng grand piano ng tita ko, nang bigla niya kaming kinausap tungkol sa kamatayan. napaka-weird na topic, hindi ba? pero ganun talaga ang tita, lalo na kapag meron siyang kaibigang nauna na sa byahe papunta kay papa God.

ang sabi niya:

"aalagaan niyo ba ako pagka matanda na ako?"

e pilya yung pinsan ko, at ako nama'y isa pang salbahe, at sabay namin sinabing, "hindi. lalagay ka namin sa home for the aged."

"e paano pag namatay ako bukas?"

"babalot ka namin sa banig at paaanod sa bankerohan river."

napaluha ang tita ko noon. at isang linggo namin siyang sinuyo hanggang nahimasmasan at naging ok na uli kami.

hindi kaaya-ayang issue ang kamatayan sa nakararami. hindi kasi natin alam kung ano na nga ang mangyayari kapag patay na ang isang tao. totoo bang may espiritu? totoo bang may next plane of existence gaya ng nakasaad sa hinduism at kabala? ; pwede ba akong ma-recylce bilang isang ipis kung naging cruel ako sa ipis sa past life?

things like that.

pero kung kwentong deds lang ang paguusapan, aba'y wala pang nakakatalo sa kwento ng madir ng kaibigan ko. eto't ilalahad ko, tingnan ko lang kung di rin mag-iiba ang pananaw ninyo tungkol sa pagyao.

eto:

nasa ospital pa lang at hinihintay na malagutan ng hininga, yung dalawang kapatid na bading ng kaibigan ko'y nagtatarayan pa rin. nang nag-umpisang maghinalo ang motherhood nila, bumaba ng ospital yung isa dahil di makatiis. tapos, tumawag siya sa celfone nung bading na naiwan sa room.

"hello. ibigay mo ang telefono kay mommy. (ni-loud speaker ng kapatid sabay lagay sa tenga ng mommy nila ang phone)

"mommy? mommy? pag may light ka nakita don't go there mommy ha. don't go there."

sumagot rin naman ang mommy nila pero dahil nga mahinang mahina na ito, di na maintindihan kung anong sinasabi niya sa anak na kausap sa telepono.

"anong sinasabi ni mommy? what's she saying? di ko maintindihan! anong sinasabi ni mommy?"

sumagot naman ang kabangayang kapatid: "anong sabi ni mommy? ADOPTED KA RAW!"

kasali rin sa mga tagpong ospital ang pagfamily meeting nilang magkakapatid tungkol sa susuotin ng mommy nila sa pagkamatay.

"ay yung gown na gawa ni ____________. napagusapan na namin yon nung malakas pa siya."

tanong naman ng isang kapatid, "eh anong shoes niya?"

"gaga. wag na yang shoes para kapag binisita tayo ni mommy di natin maririnig mga yapak niya."

at nung nalagutan na nga ng hininga ang mommy nila....

nag-ring ang telefono sa suite room. ang nurse sa station, inanunsyo na nasa baba na ang sugo ng funeral parlor para kunin ang katawan ng mommy nila at ayusan.

noon pa lang tinakpan ng kumot ng isang bading na kapatid ang mommy nila.

"bye, mommy."

nag-ring ulit ang telefono. ang nurse ulit, hindi raw pala ang mommy nila ang susunduin, matatagalan pa raw ng ilang minuto.

binuksan uli ng bading ang kumot.

"hello again, mommy."

sa punerarya, habang naghihintay kaming lahat sa chapel at inaabangan ang pagtatapos ng make up ng mommy nila, biglang lumitaw yung isa pang bading na kapatid sa chapel at kinunsume ang isang kabarkadang bading na noo'y naghihintay rin.

"akin na ang concealer mo."

"ah, eh naiwan ko."

"akin na ang concealer mo, wag kang maramot. pahiram natin kay mommy konti."

xxx
xxxx
xxxxx

hindi naman sa katawa-tawa ang mga nangyari dahil kailan ba naging katawa-tawa ang mamatayan? lubos lang ang paghanga ko sa buo nilang pamilya na biniyayaan ni papa God ng sapat na panahon para matanggap ang pagkakaroon ng nakamamatay na cancer ng kanilang ina. handa na sila, so to speak. hindi nabigla, walang regrets. lahat ng gusto nilang sabihin at iparamdam sa kanilang mommy ay nagawa at nasabi nila, dahil nagkaroon sila ng time.

xxx
xxxx
xxxxx

how would you like to be remembered?

ako, sapat na sa akin na maalala bilang maganda, sexy, magaling, matalino, mapagmahal at maalaga na mommy.

simple diba?